افرادی که قبل از عرضه .NET Framework کار برنامه نویسی انجام داده باشند، با مفهومی به نام COM آشنایی دارند. COM یا Component Object Model تکنولوژی بود که مایکروسافت برای نوشتن برنامه های تحت ویندوز ارائه داده بود. اگه با Visual Basic نسخه 6 به قبل برنامه نوشته باشید با این تکنولوژی آشنایی دارید. COM این قابلیت رو به اجزای مختلف نرم افزار میداد که با همدیگه ارتباط داشته باشند. نوشتن کامپوننت های Re-Usable و لینک کردن بخش های مختلف نرم افزار به همدیگه از کاربرد های COM بود. زبان هایی مثل C++، Visual Basic قابلیت استفاده از COM رو فراهم می کردند. اما برنامه نویسانی که از COM استفاده می کردند مشکلاتی هم روبروشون قرار داشت. برای مثال، مدیریت حافظه یکی از مسائلی بود که برنامه نویس ها باهاش درگیر بودند. همچنین مشکلات فایل های DLL و استفاده از این فایل ها در سیستم مقصد از دیگر مشکلات تکنولوژی COM بود

 

ساختار کلی

 

.NET Framework از دو بخش اصلی تشکیل شده، کتابخانه دات نت یا .NET Framework Class Library و Common Language Runtime یا CLR.
کتابخانه دات نت مجموعه ای از کلاس های آماده از پیش نوشته شده است که در تمامی زبان های مبتنی بر .NET قابل استفاده هستند.
اما CLR وظیفه اجرا و مدیریت برنامه های تحت دات نت رو داره. تبدیل کدهای IL به کد ماشین، کنترل و مدیریت اجرای برنامه ها، مدیریت حافظه و کنترل و مدیریت امنیت در برنامه های دات نت از وظایف CLR هست. در حقیقت میشه گفت CLR قلب تپنده دات نت هست

 

آشنایی با نقش دات نت

کتابخانه دات نت، همانطور که اشاره شد، مجموعه ای از کدهای Reusable (کدهایی که یکبار نوشته شده و قابلیت استفاده مجدد را دارند) می باشند که در اختیار برنامه نویسان دات نت قرار گرفته اند. از این کدها می تواند در کلیه برنامه های دات نت، از برنامه های Console گرفته تا برنامه های ویندوز، وب، ارتباط با بانک های اطلاعاتی و سرویس های وب و ویندوز استفاده کرد

 

منبع : Computerhosseini |تاریخچه زبان C# و دات نت
برچسب ها : برنامه ,استفاده ,مدیریت ,کتابخانه ,زبان ,نوشته ,مدیریت حافظه ,قابلیت استفاده ,visual basic